ผมไม่กล้าเล่าให้ใครฟังจริงๆ คือหลายๆ ครั้งครับที่คิดจะขึ้นไปดาดฟ้า ขึ้นไปแล้วด้วยซ้ำ ขึ้นไปดาดฟ้าคอนโดแล้ว ก็จะไปแล้วจริงๆ แบบยืนอยู่ตรงขอบขอบตึกแล้ว แบบว่าถ้าลมพัดนิดเดียวก็ไปแล้วอ่ะครับ ตอนนั้นคือผมโอนเงินทั้งหมดอะครับ ให้ที่บ้านหมดแล้วด้วย แล้วก็เขียนสั่งลาอะไรไว้ ส่งไปให้เพื่อนในไลน์ทุกคน ทีมพี่ๆ อะไรอย่างนี้ครับ เขียนขอบคุณพี่ๆ ว่าผมแบบผมคงต้องไปแล้วอะไรอย่างนี้ไม่ไหวแล้ว ตอนนั้นก็คิดจะไปแล้วจริงๆ แต่ทีนี้สุดท้ายผมก็ไม่ได้โดด ครับ เพราะว่าเหมือนมันมีภาพแว๊บเข้ามาในหัว เหมือนเห็นอนาคตอ่ะ เหมือนแบบเห็นภาพครอบครัวของตัวเองอะไรอย่างนี้
เรื่อง : มรุพล มะนิก
ช่างภาพ : ณัตติพร ช่วยหนู – ชัยวุฒิ ระพิณพิทักษ์
ตัดต่อ : วีรากร ไชยพฤกษ์
ภาพปก : ประภาภรณ์ พิกุล
